Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

özgür aksın dağda sular
atma keyfe beton yular
kim karışır benim onlar
sanki ortak mallarımız

onsuz doğa kıraç toprak

Böyle ağlayıp durma kadın
Kalk ayağa silkelen!
Kuşan savaş takımlarını
Gerekirse panter ol
Gerekirse cengaver.

açılıp, kapanmayan kapılar…
bir zamanlar kahkahaların çınladığı,
gözyaşlarının saklandığı kapılar…
unutulan zamanlarda kaybolup,
şimdi hepten susmuşlar.

kar yağıyor
kirliliğimin kızgınlığına.
kar yağıyor
karanlığımın ışıksızlığına.
kar yağıyor
özlemlerimin yaşlılığına.

Kurulup bir deniz kenarına
Uzanmış boyun dağ yamacına
Raci olmuş ahşaba yürekler
Ustadır hünerde çatlak eller
Cümlesi bilir marifetini
Aşk ile seversin yeşilini

en sevdiğin bendim.
severken
kanatlarımı kırdın.
saracağım derken
boğazımı sıktın.
şimdi ölü bir kuşum

merhaba
soğuk rüzgar
yağan kar
bu gün
üşümüyorum
aklıma düştü

muhtaçken yalnız canlar cananı olacağa
şişmesin gösterişe patlayacak balonlar
çınlamasın nispete bedava masalarda
görgüsüz atılacak yalaka kahkahalar

geceleri gündüze bir türlü çıkmıyorsa

Orda bir köy ağlıyor
Bacaları tütmüyor
Arşa varmış ahları
Kimse halin bilmiyor

Alın teri yetmiyor

Çocuktum
Çocuktun
Aşk nedir bilmiyorduk
Ve öğrendiğimiz zaman da
Ne yazık ellerin olduk.