aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
8 Nisan 1981’de, Karadeniz’in rüzgârı sert ama insanı sıcak şehri Zonguldak’ta gözlerimi açtım hayata. O gün kimse bilmiyordu, ileride içimde taşıyacağım gücün, sabrın ve direncin beni nasıl bir insan yapacağını… Belki ben de bilmiyordum.
Konuşmam doğuştan biraz farklıydı. Kimi zaman kelimeler dizilmekte zorlandı, kimi zaman sesim istediğim hızda çıkmadı. Ama anlaşılıyordum… Çünkü içimde öyle güçlü bir ifade vardı ki, kelimeler eksik kalsa bile ruhum tamamlıyordu,doğuştan konuşma zorluğu var ...
