8 Nisan 1981’de, Karadeniz’in rüzgârı sert ama insanı sıcak şehri Zonguldak’ta gözlerimi açtım hayata. O gün kimse bilmiyordu, ileride içimde taşıyacağım gücün, sabrın ve direncin beni nasıl bir insan yapacağını… Belki ben de bilmiyordum.
Konuşmam doğuştan biraz farklıydı. Kimi zaman kelimeler dizilmekte zorlandı, kimi zaman sesim istediğim hızda çıkmadı. Ama anlaşılıyordum… Çünkü içimde öyle güçlü bir ifade vardı ki, kelimeler eksik kalsa bile ruhum tamamlıyordu,doğuştan konuşma zorluğu var ama anlaşılıyor yinede,işletme lisans mezunuyum Fethiyede yaşıyorum.
Hayat bana hep şunu öğretti:
“Eksik sandığın şeyler, seni özel yapan şeylerdir
Zamanla şunu anladım:
Konuşmamın zor olması, hayatımla konuşamadığım anlamına gelmiyor.
Ben yine sevindim, üzüldüm, sevdim, hayal kurdum, hayal kırıklıkları yaşadım…
Herkes gibi hayatı yaşadım, ama biraz daha inatla, biraz daha cesaretle
Bugün olduğum yerde dururken kendime şöyle diyorum:
“Ben eksik değilim. Benim yolum sadece diğerlerinden biraz farklı Saygılarımla.
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!