Gri Camlar Şiiri - Mehmet Sebih Altun

GRİ CAMLAR

Camlar gri bugünlerde görünmüyor dışarısı
Buğulanır peşinsıra hayat pencerelerim
Beklenen biri varmış gibi kapıya dikilmiş gözler
Havanın soğuğu üşütmüyor gönül soğuğu gibi
Sis kaplamış gönül hoşluğu sabahlarımı
Neredeyse kar yağacak hüzünlü yüreğime
Don tutacak tutulmayan ellerin parmaklarını
Yaz sıcağı eritmiyor kışı gelmiş duygularımı

Bir şarkının melodisi yankılanır kulaklarımda
Kapatınca gözlerim sözleri hece hece dokunur
Ruhumu ebede teslim etmiş gibi dalarım
Bir vaveyla atar sessiz şiirlerimin mısralarında
Sonra annemin hasretli bakışları nefesimi keser
Gri camların görünmeyen kapı kolları dönmez
Açılmaz ferahlık bahçede duran dut ağacına
Atmaz adımını içeri dünyaya dalan bedbaht

Son gün diye üzülür bardakta duran soğuk çay
Şeker istemez yanına tatlı niyetine bir çift söz
Çaydanlıkta kaynatılmış belki de hasret suları
Dinmeyen bir sızı eklenir, demlenir yarınlar
Geçmişi geçmişte bırakmak ne büyük sanat
Geleceği yaşamadan hayatan soğumak ne kötü
Gri camların kırıkları yaralar sözlerimi,
Kanatır satırları, ağlatır kelimeleri ve sonra
Gözyaşlarını sonlandırdı bir tek nokta
...
Mehmet Sebih ALTUN