Başlangıçta Sessizlik Vardı
Bir günün sabahı, henüz güneş tam doğmadan, şehirler uykusuzluğun yükünü omuzlarında taşırken ben pencereden dışarıya baktım.
Herkesin acele ettiği bir dünyada
yavaşlığın anlamını aradım.
Tramvay raylarında biriken yağmur damlaları
bana çocukluğumdan kalma masalları hatırlattı:
Her şeyin biraz daha saf,
biraz daha gerçek olduğu o zamanları.
Bugünse,
dünyanın kalbi çok hızlı atıyor.
O kadar hızlı ki
bazen kendi nefesimizi duyamıyoruz.
...
Mehmet Sebih Altun
Kayıt Tarihi : 30.04.2026 01:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!