Bir Gülüş Şiiri - Mehmet Sebih Altun

BİR GÜLÜŞ

Bırak kabuk bağlamış yaraları bir kenara at
Hadi durma, bir gülüş at da gülsün bu dünya
İçinde seni üzen her ne varsa durmasın kapat
Hadi durma, bir gülüş at da duysun bu dünya

Sevgiyle uzansın birbirine kırk yıllık dargınlar
Bir şelalenin sesini dinlesin yorgun argınlar
Bütün uzuvları yaktı gitti kör olası yangınlar
Hadi durma, bir gülüş at da sönsün bu dünya

Kırlarda boynu bükük susamış papatyalar
Çiçekler baharı bekler güle bülbülü salar
Ah bir de geçip giden zamanı durdursalar
Hadi durma, bir gülüş at da dönsün bu dünya

Gülüşlerin kurak bozkıra baharları getirir
Hiç bir şeye yetmeyene nefes verir yettirir
Hele bir de gamzelerin çukurları bitirir
Hadi durma, bir gülüş at da görsün bu dünya
Sebih’in sözleri yeter, satırlar şenlensin
Gitsin batan güneş yarın yenisi gelsin
Dünya da seni anlayan biri var o da sensin
Hadi durma, bir gülüş at da ölsün bu dünya
….
Mehmet Sebih Altun