Gitmek Şiiri - Mehmet Sebih Altun

GİTMEK

Gitsem mi bilmem dönmeyeceğim bir yere
Geride bıraktığım hiç bir şeye üzülmediğim
Yalandan sevinçlerin hükmetmediği
Aşkın gözyaşlarıyla sırılsıklam olmuş
Tenine yapışan ateşten gömleklerle
Ardına bıraktığım her ne varsa yaksam
Rayiha kokan yeni düşlerle uyansam
Dünün hatıralarıyla uyuduğum gecelerden

Giden gelmiyor dedikleri gittiği yerden memnun mu
Yıldızlar arasında bir toz parçası olmak
Senle var olanı sensiz yok saymak mümkün mü
Gitsem mi gidilmesi zor diyarlardan
Geriye bakmadan yürümek zor be yürünür mü
Yolda diken batar, taş çıkar,
Gökyüzünden sabır taşları yağar üzerime üzerime
Ölümü görmeden ölene ölünür mü

Gidesim geliyor gelmemek üzere ebediyen
Bir tepenin üzerinde konmuş meskenlere
Sevgiden ırmakların aktığı uzak menzillere
Bahçesinde cıvıl cıvıl kuşlar ötsün diye beklediğim
Ağaçların dallarından semaya uzanan
Hüzün yerine sevgiler yollansın dediğim
Bulutların ötesine isyanlı neden diye haykıran sesler
Pişmanlık olup yağsın yeryüzüne

Hadi şimdi papatya fallarında çıksın da göreyim
Bir seviyor bir sevmiyor diye vızıldayan sözcükler
Cümlelerin ruhunda nice duygular eskittim
Tek tek parmakla koparılan yaprakların sarılığında
Çiçeklerin haykırışlarında gizlenen duygularla
Kuşların cıvıltılarıyla coşan tabiatın lisanıyla
Ve sen diye başlayan şiirlerin mısralarında
Bir bütüne yarım olmaktı belkide hayat...
...
Mehmet Sebih Altun
[email protected]