Görünmez olmak Şiiri - Mesut Çakırca

onarılamaz sandığım bütün yaralarım
Şimdi birer çizikten ibaret oldu
Kabuk bağladı
bağladı da
Anılarını da koparıp atamam ki
Haykırışların sözlere
Sözlerin ilintilerle
Fısıldadığı zamanlarla
gölgelerde kaldı
Işık aramadım hiçbir zaman
Sürekli içimdeki çocukla konuştum
Onları yazdım
aktardım satırlarıma
Onları birer şarkı yaptım
Binlerce kez hem de
bıkmamıştım
usanmamıştım
Ölülerin ardından yakılan ağıtlara inat
birer şarkı oldum
Birer yıldız oldum
İçimi sürekli aydınlık tuttum
bıkmadan usanmadan
Sanki silinmeye yüz tutmuş
Eski fotoğraflar gibi
Onlar tamamen yok olmadan
Ben çoktan onları yırtıp attım
geride Hiç bir iz bırakmadan
Şimdi kimine berduş
kimi için avareyim
Niyetim mi ne?
tamamen görünmez olmak onlar için
onlar bana bir adım yaklaşırken
Ben onlardan
on adım uzaklaşmak
Gidebildiğim yere kadar gitmeliyim
Kafa yormaksızın
Salıvermeliyim Kendimi suyun akışına
Nerede durgunlaşacağını bilmeden
geride iz bu bırakmamasına
ve hiçbir anahtarın açamayacağı
kapıların ardına saklanmak
Kapının ardı
cennet mi olur benim için
Yoksa cehennem mi onlar için
Bilmiyorum
Bilmek de istemiyorum
Zamanımı da
boşa harcamak istemiyorum
zaten vücudum da
çoktan her bir şeyi
bırakmaya Yüz tutmuşken