Gönül Kırık Şimdi Şiiri - Rasimin Gönül ...

Çatladı simsiyah ziftle örülmüş hulyalarımın o kadim camı
Ruhumun mahzeninde yankılanır şimdi sönük bir mumun feryadı
Zamanın süzgecinden sızan zehirle dağlanırken yorgun sinem
Gönül aynam kırık şimdi dökülür yerlere hasretin keskin camı

Ufuk çizgisine çöken kurşuni bulutlar örterken son ışığı
Gözbebeklerime saplanıyor ağır ağır geçmişin o hayalet ucu
Rüzgarın uğultusu inlerken ıssız ve sağır sokak taşlarında
Gönül aynam kırık şimdi yansıtmaz oldu o eski yalan düşleri

Zemherinin diş bileyen ayazı dondururken içimdeki ak kanı
Avuçlarımda biriken kül rengi kor tanesi yakar ince tenimi
Bütün yollar çıkmaz bir labirente varır adımlarım batarken
Gönül aynam kırık şimdi kayboldu ruhumun en gizli yönü

Kör kandiller titrerken sağır duvarların öksüz gölgesinde
Eriyor damarlarımda dolaşan o buz tutmuş sessizliğin tuzu
Hafızamın tavanından sarkan çile zinciri döverken bağrımı
Gönül aynam kırık şimdi yutuyor benliğimi o sonsuz kuyu