Gönlümün şifası Şiiri - Güven Tekin

​
​Acil öpmen lazım, şekerim düştü,
Doktor "öpülesi olmuşsun" dedi, iş başa düştü.
Uyan kurban olduğum, kapına geldim;
Bu garip gönlüm, yine senin aşkına düştü.

​Kalbimin ritmi bozuldu, dengem şaştı,
Doktor "sarıl geçer" dedi, sabrım taştı.
Sen yasak değil, alnıma yazılan helalimsin;
Günah olsan da vazgeçmem, sevdan boyumu aştı.

​Bu kalbin tek sahibi, tek sultanı sensin,
Sadece senin için çarpar, en tatlı nefessin.
Ruhuma şifa, derdime tek ilaç sensin;
Yolun sonunda ölüm olsa, yine benimlesin.

​Vazgeçmem bu sevdadan, asla dönmem sözümden,
Bu deli seni sakınır, her daim özünden.
Sen yeter ki bak gözlerime, o huzuru ver;
Ömür boyu çıkmam o ela gözlerin içinden.

​Aklım da fikrim de sensin, başka neyleyim?
Bu gönül sensiz dünyayı, cenneti neylesin?
Hele gel yamacıma, öpüver bir yanaktan;
Kurban olduğum, bu can sensiz neylesin?

​Aldığım her nefes, kokladığım en güzel çiçeksin,
Sen benim bu dünyadaki tek gerçeğimsin.
Hele bir sokul yanıma, sarılayım doya doya;
Dünya duysun aşkımızı, yer yerinden oynasın!