Aynı cümlede
iki gölge vardı.
Biri açık,
öteki koyu.
Birinden söz geçiyordu —
ince bir tül gibi.
Öteki
yerinden kımıldamıyordu.
Nefes yaklaştıkça
açık olan dağıldı;
koyu olan
içime düştü.
Söz sustu.
Gölge kaldı.
Kayıt Tarihi : 5.09.2026 09:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!