Aslında tanıdık bir şarkıydı
sonbahar rüzgarlarının getirdiği
ama bu koskoca boşlukta
dağılıp gidiyordu bize ulaşmadan…
Gözlerimin önünde
kırmızı gölgeler yükseliyordu,
cayır cayır yanan bir çölü
boğucu bir hüznü andırıyordu!
Karanlık kendinden emin adımlarla
tılsımlı bir ışıltının üstüne yürüyordu
içimdeki yangın hiç sönmüyordu…
Ve gözyaşlarımı donduran soğukta
yılın ilk kar’ı yağıyordu…
Kayıt Tarihi : 17.02.2004 20:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!