Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sen büyürsün, ruhun büyür, acılar azalır sanırsın, ama arkası hiç kesilmez hayattaki rolünü unutursan acıların kanar ve baktığın her yeri acıtırsın. Dön artık... dön
valla elıne yuregıne saglık ve senden bı rıcam var bı siir dınletısı hazırlıorum musade edersen nazım ustaya adlı sıırını kullanmak ıstıorum ırtıbat kurmak ıstersen [email protected] saol sımdıden
sen gerçekten bir ozansın biliyorsun dimi bunu...