Bir şiir olsam
Gözlerinden daha zengin
Kafiye bulamam
İstanbul'un şanı
Yüreğin Anadolu’nun tarihi
Sana dokunmak
Canımdan öte, canımsın,
Gecenin en koyu karanlığında parlayan yıldız,
En sıkıntılı anlarımda,
Bir dokunuşla silersin gözyaşımı,
Hey! Ben buradayım, dercesine,
Yüreğimde yankılanan bir melodi gibi.
CAN YAKAN HAKİKAT
Bir gün son yıkanışın olur,
Eller değil, kader dokunur bedenine.
Musalla taşında uzanırsın,
Kefen örter dünyaya dair ne varsa.
Adın bir kez söylenir,
Dostlarım için
Hayatın uzun yolculuğunda,
Bazen bir tebessüm, bazen bir omuz olur dost.
Yorgun düştüğünde elinden tutan,
Sessizliğini bile anlayan en kıymetli hazinedir.
Yıkan hayat değildir aslında,
Suskun bir göl misali taşar içimizde.
Kör düğüm olur bilinenlerin hepsi,
Elimizle çözmeye korkarız bazen.
Gönlümüze dost diye işlediklerimiz
Sevgisizliktir.
Engeller
Engelliler için aşılmıştır.
Bana acıyarak bakma
Bana küçümseyerek bakma
Bir bakarsın
Engel Değil
Ben engel değilim,
Engel sanılan suskunluğun içinden konuşurum.
Adımlarım yarım olabilir,
Ama hayata duran yüreğim tam.
Bedenimle sınandım,
Engel Değil, Umut Taşırız
Bize engelli dediler;
Oysa biz, hayatın en ağır yükünü
Gülümseyerek taşıyan insanlardık.
Her sabah yeniden doğan güneş gibi,
Bizler engelliyiz,
Kimimiz bedensel, kimimiz işitmez,
Kimimiz görmez… ama kalbimiz asla kusurlu değil.
Ruhumuzda saklı bir dünya var; sevgiyle dolu,
Her adımda özlemle örülmüş hayaller gizli.
Bazı insanlar vardır…
Gözleri görür ama kalpleri kördür.
Bedene bakarlar, ruhu göremezler.
Yürüyüşü eleştirirler, verilen mücadeleyi anlayamazlar.
Sonra da utanmadan “eksik” derler…
Oysa eksik olan biz değiliz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!