Engelli Değil, Empati Eksik

Bazı insanlar vardır…
Gözleri görür ama kalpleri kördür.
Bedene bakarlar, ruhu göremezler.
Yürüyüşü eleştirirler, verilen mücadeleyi anlayamazlar.
Sonra da utanmadan “eksik” derler…
Oysa eksik olan biz değiliz,
eksik olan onların vicdanıdır.
Benim bedenim farklı olabilir,
ama yüreğim çoğundan daha güçlü.
Ben düşe kalka yürümeyi öğrendim,
siz dimdik yürürken insan kalmayı unutmuşsunuz.
Bir insanın engeli kolunda ya da bacağında değildir…
Asıl engel, bir başkasının acısını hissedemeyen kalptedir.
Sokakta bana attığınız o bakışlar var ya…
İşte en çok onlar yaralıyor.
Çünkü ben acınacak biri değilim,
ben savaşarak yaşayan bir insanım.
Her şeye rağmen gülüyorum,
hayata tutunuyorum,
yıkılmıyorum.
Ama siz…
En küçük zorlukta vazgeçiyorsunuz.
Şimdi söyleyin…
Kim gerçekten engelli?
Ben değilim.
Ben sadece sizin alışık olmadığınız kadar güçlüyüm.
Ve unutmayın…
Bu hayattaki en büyük eksiklik,
bir insanın başka bir insanı gerçekten anlayamamasıdır.
Ben engelimle yaşıyorum, siz ise vicdansızlığınızla.ar vardır…
Gözleri görür ama kalpleri kördür.
Bedene bakarlar, ruhu göremezler.
Yürüyüşü eleştirirler, verilen mücadeleyi anlayamazlar.
Sonra da utanmadan “eksik” derler…
Oysa eksik olan biz değiliz,
eksik olan onların vicdanıdır.
Benim bedenim farklı olabilir,
ama yüreğim çoğundan daha güçlü.
Ben düşe kalka yürümeyi öğrendim,
siz dimdik yürürken insan kalmayı unutmuşsunuz.
Bir insanın engeli kolunda ya da bacağında değildir…
Asıl engel, bir başkasının acısını hissedemeyen kalptedir.
Sokakta bana attığınız o bakışlar var ya…
İşte en çok onlar yaralıyor.
Çünkü ben acınacak biri değilim,
ben savaşarak yaşayan bir insanım.
Her şeye rağmen gülüyorum,
hayata tutunuyorum,
yıkılmıyorum.
Ama siz…
En küçük zorlukta vazgeçiyorsunuz.
Şimdi söyleyin…
Kim gerçekten engelli?
Ben değilim.
Ben sadece sizin alışık olmadığınız kadar güçlüyüm.
Ve unutmayın…
Bu hayattaki en büyük eksiklik,
bir insanın başka bir insanı gerçekten anlayamamasıdır.
Ben engelimle yaşıyorum, siz ise vicdansızlığınızla.