İnsanın canı çekiyor bazı,
Bazı hanımeli kokusunu,
Bazı bir kadının gülüşünde ki buğuyu,
Bir şarkının nakaratını bazı,
Bir filmin en ücra repliğini belki,
Çekiyor insanın canı.
benim olmayanı
ben nasıl benimserim,
senin aklında ki martılar uçuşuyor diye
vazgeçemem değerlerimden,
sorgusuzca sevişemem boyumdan büyük heveslerle...
rahat etsin kundağında ki bebeğin..için...
kim kayboldu zamandan
neler eksildi biz farkında olmadan
ya da farkında olmadan artan kokular
bize kalan,günümüze kalan tuhaf bir his
bazı acıyor en taze yerimiz
bazı sevinçle anıyor herşeyi...
bu karanlığın tadı var
bu şehirde
oksijen sınırlı sen yoksun
kimbilir hangi şehirde
kiminle
nerde
sevişmeden de oluyordu
kilometreler ile ölçemiyordun
içkiliydin biraz da
yaz aylarından ağustos
tüm sıcaklığını hissediyordun
güneşin,
Damarlarımın hırsızı bu şişeler
Anımın hırsızı sen
Nefesim anlamsız
Siliniyorum kendimden.
Susmak gerek bazı zamanlar da
işte soğuk hava
ellerim soğuk dudaklarım ıslak
uzağım bıraktığın izlere
görünmeyen belirsizliğe
acılar
ve hayatlar
saat geç oldu gidelim dedi kadın,
erkek kalkamadı masanın başından,
tamamlamak için yazdıklarını bekledi biraz daha,
sabırsızlanıyordu kadın ölmek için,
yaz diyordu erkeğe,
sonumu yaz satırlarında,
bir bakarsak birbirimize
puslu rüzgarlar savurur saçlarını
savrulurum..
bir yenersek alçak fikirlerimizi
alıp götürür bu yakamoz seni
kaybolurum..
raslantıları şehir istasyonundan uğurladım bugün,
birbirimize bağlayan pamuk ipliğini kopardım nazikçe,
senin hesabını soran bu paçavraları yaktım,vakit dolmadan,
seni düşünmenin bedelini saçlarım ödüyor,günler eridikçe,
her gün kefen giyiyorlar bir bir..bembeyaz şakaklarım..
alışılıyor herşeye anladım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!