elleri başkaydı
içimi okşar gibi
bilirdim günahtı dokunuşu
bilirdim haramdı bana
ama nasıl desem başkaydı
ısıtır gibi içimin soğuk iklimlerini
Aynı anı paylaşmakla çözülüyor
İki kişinin birbirine acizliğinden oluşan tutkusu.
Susuyor diller susuyor evren,
konuşuyor ay ışığında birbirine ait deniz kabukları.
sevdiğim
bugün biraz daha anladım ki
sensiz yapamıyorum
zaman derler ama zamanda çare olmuyor
senin emanetin kapanmaz yarama
kendimde değilim..
soğukluğun kanatırken içimdeki masalları,
ben seni düşündüm,
neden diye devirdim cümleleri,
benzetmelerim de oldu,
benzetemediklerimde..
ortasından böldüm hayatı,
ağlama
paslı kederlerinle
beyaz gelinliğini ıslatmasın tuzlu gözyaşların..
vazgeçtim ben idamlık sevgimden,
yaprak yaprak dağılırken sonbahar gözlerimde
ben vazgeçtim
bir gün toprağa karışıp giderken bedenim,
hangi heyecanın tadı kalacak,
nacizane kemiklerimde,
içimde ki nefesin kısıtlı olması,
yüreğimin ölümlü olması ne garip...
düpedüz insanım işte
biraz et,biraz kemik
ilk insan kadar saf
fakat temiz değil...
düpedüz değil
nil nehrinde boğuluyor hüzünler
mutluluk açıyor nisanla beraber
tomurcuklandı aşk
temiz bir yüz görüyorum
dünyanın kirletemediği
nefesim son bulmasın umutlarımda
herşey biter
bu kaçıncı hikaye,
kurşun kalemle yazılan,silinmek üzere.
yürüyorum..
artık zihnime sığınmıyorsun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!