Teşekkürler hayat...
bugün maskeni çıkardın
Bahçeni açtın bizlere
Boynunda orkide kokulu bebekler
Ellerinde demet demet gülücükler
dudaklarında gül kızılı sözcükler
Üşeniyor içim,
İsminin üzerine yeni bir isim yazmaya,
Zihnin oluyor zamanla,
En heybetli muhalefetin.
Yağmur yağıyor tenimin gölgesiz baharlarına,
Avuçlarımda yalnızca onsuzluğum birikiyor,
yok değildi bu ten benim
bu ses onun değildi
bu kuru hüzün bana ait değildi
yalandan gülümseme..
alelacele sıkıştırılan ruhuma
tenime hükmeden bu şiir değildi
bu sahil kasabasında izlerin var
ellerim hala seni arar..
ben senden bahsediyorum yine
her gördüğüm bir çift söz yakınlığımdaki
kadına erkeğe..belki yabancıya..
ellerim yüreğimi kovmak istiyor bedenimden
aynı istiridyenin birbirine iki eş parçasıydık
kaybettik birbirimizi farklı denizlerde..
bilirdik istiridyeler çift yaratılmaz,
bilirdik renkleri uysa birleşmez parçaları,
parçaları uyuşsa,
aydınlıkta sırıtır uyumsuzlukları,
Kuşlar ötmese
Çiçekler kokmasa
Balıklar yüzmese
Çocuklar gülmese
Karnımız doymasa
Güneş ısıtmasa
elimde değil sevgilim
rüyalarımdan ırak bırakmak seni,
dilimde seni düşünmediğim,
izimde kokun,korkun gök gürültüsü
başın omzuma kenetlenir
di...
sadece susuyorum bu olup bitenlere
nereye gjder bu yol
hangi iklim değer tenime,hiç düşünmeden..
belki aldanırım
belki de sığınırım
nereye gidiyoruz ben artık yoruldum
kimseler yok ne güzel tenhalığımda
kendime kalabilmek ne güzel
ayrılık yıl geçmeden kapanan yaraymış
bu tuhaf dünya ne kadar güzel
vazgeçmek ne kadar güzel
en zarif hallerinden
ufkumda doğmana katlanamaz güneşim
artık ismin hecelenmez dilimde
zaman geçer kış geçer
gül tomurcuklanır
gül açar
gül koparılır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!