Giderken... Şiiri - Fatma Soylu

Önüme çıkardın dik olan yokuşu.
‎Görmedim ömrümde böyle çöküşü,
‎Nasıl unuturum o son bakışı
‎Aklımı başımdan aldın giderken
‎
‎Sarardım salkımsöğüt gibi dalda,
‎Kırık sandaldım fırtınada, yelde
‎"Ben varım" demiştin o çetin yolda
‎Gönlümü bin parça böldün giderken
‎
‎Dokunduğun her yer bir yangın yeri,
‎Sözlerin ok oldu, dönemez geri,
‎Böyle mi korudun sevdiğin yari?
‎O hainlerle bir oldun giderken
‎
‎Yaralı bir kuştum, dalına kondum,
‎Seninle can buldum, seninle yandım,
‎Sığındım kalbine, sevgine kandım
‎Beni bir yabancı bildin giderken
‎
‎Kabuk tutmuş yerim sızladı baştan,
‎Anladım, farkın yokmuş zalim taştan,
‎Gözlerim yoruldu döktüğüm yaştan,
‎Gözümün ferini çaldın giderken
‎
‎Ruhumu duman kapladı derinden,
‎Oynattın benim aklımı yerinden,
‎Gurur duy şimdi meczup eserinden
‎Beni bu meçhule saldın giderken.
‎
‎Aşkımı kendine bela saydın ya,
‎Ben sana ölürken benden caydın ya
‎Adımı da "deli" diye koydun ya
‎Belki de halime güldün giderken
‎Kalbimi yerinden yoldun giderken.
‎