Gerçek Baki Kalandır Şiiri - Kasım Kobakçı

Kalp dedikleri bir kas,
Atmasa hemen biter.
Aşk dediğin hormondur,
Kanda gezer, yok olur.
*
Şiir yazmak hoştur da,
Faturayı kim öder?
Gökte yıldız parlamaz,
Gaz yanar alev alev.
*
Gözlerin deniz değil,
Işıktır yansıyan bak.
Akıl başa gelince,
Büyü bozulur biter.
*
Yıllar asla beklemez,
Saçında ak çoğalır.
Aynalar gerçek söyler,
Kırışıklar belirir.
*
Gençlik uçar kuş gibi,
Et ve kemik aslındır.
Ruh uçucu bir heves,
Beden toprak olacak.
*
Ebediyet masaldır,
Zaman akar acımaz.
Sona varır her hayat,
Gerçek budur arkadaş.
*
İşte bahar geldi bak,
Çiçek açar boşluğa.
Bülbül aşkından ötmez,
Eş arar kendisine.
*
Yaprak döker ağaçlar,
Hüznünden değil evet.
Kış geldiği içindir,
Üşümesin diye kök.
*
Dağlar ulu değildir,
Sırf kayadır tepesi.
Romantiklik faydasız,
Doğa sağır bir düzen.
*
Para puldur derler hep,
Ama cepte yok ise,
Dostluk bile paslanır,
Selam sabah kesilir.
*
Gülen yüzler asılır,
Züğürt kalmak ne acı.
Kardeş bile küserken,
Destan yazsan ne fayda?
*
Maaş yattı mı diye,
Bekler bütün insanlık.
Hayat denen tiyatro,
Cüzdan kadar oynanır.
*
Şan ve şöhret geçici,
Dün padişah olanlar,
Bugün müzede yalnız.
Tarih anlatsa bile,
Tozlu sayfa içine,
Sıkışır tüm zaferler.
*
Alkışlar da bitecek,
Perde iner aşağı.
Gürleyen aslan bile,
Dişsiz kalır miyavlar.
Boşa böbürlenme hiç,
Herkes için eşit son.
*
Evren asla tınlamaz,
Dünya dönse ne yazar?
Güneş soba değildir,
Devasa bir reaktör.
*
Yıldızlar göz kırpmıyor,
Işıkları kırılır.
Bizler kum tanesiyiz,
Boşlukta savrularak.
*
Kainat umursamaz,
Çarkı döner sessizce.
İnsan sanır kendini,
Merkezde bir efendi.
*
Gece biter gün doğar,
Mucize yok işinde.
Sırf dünya döndü diye,
Aydınlanır ufuklar.
*
Rüzgar süpürür sisi,
Çıplak kalır mekanlar.
Gerçek dediğin şeyi,
Sevmesen de o vardır.
*
Hayaller güzel ama,
Yaşanan sade hayat.
Gördüğünden şaşma hiç,
Gerçek baki kalandır.