Ger Dönme Şiiri - Cem Eyüboğlu

**GERİ DÖNME**

Bir gün gideceğini
hiç düşünmemiştim.
Gözlerindeki sıcaklığı
ömür boyu sürecek sanmıştım.
Meğer bazı insanlar,
kalmak için değil;
insana en ağır dersi vermek için gelirmiş.

Sana bir ömürlük sevda sundum,
sen bir anlık hevesi seçtin.
Ben sadakati avuçlarımda taşıdım,
sen rüzgâr gibi savruldun.
Aynı gökyüzüne baktık belki,
ama aynı yüreği taşıyamadık.

İhanet ettiğin yalnız ben değildim.
Birlikte kurduğumuz hayalleri,
verdiğin sözleri,
geleceğe dair ettiğin yeminleri de
arkanda bırakıp gittin.
En çok da kendine yabancılaştın.

Ben geceleri seni düşünürken,
sen yokluğumu bile fark etmedin.
Ben bir mesajına umut bağlarken,
sen suskunluğu seçtin.
İşte o gün öğrendim;
sessizlik de bazen en acı cevaptır.

Senden sonra uzun yollar yürüdüm.
Her adımda biraz daha
kendime yaklaştım.
Acılar omzumda ağırdı,
ama umut,
kalbimin en derin yerinde yaşamaya devam etti.

Bir gün adımı özlersen,
eski günleri ararsan,
kapımı çalmadan önce
bıraktığın sessizliği hatırla.
Çünkü bazı yaralar iyileşir,
ama aynı yerden bir daha açılmaz.

Artık sana kırgın değilim.
Çünkü öfke de zamanla yoruluyor.
Geriye yalnızca
ibret veren anılar kalıyor.
Onlar da bana,
kime güveneceğimi öğretiyor.

Şimdi başka bir sabaha uyanıyorum.
Yüzümde aynı çizgiler var belki,
ama kalbimde başka bir güç taşıyorum.
Eskisi kadar kolay inanmıyorum,
ama sevgiden de vazgeçmiyorum.

Çünkü sevgi suçlu değildi;
yanlış yüreklerde
değeri bilinmeyendi.
Ben sevgimi kirletmedim,
yalnızca onu hak etmeyen ellerden çektim.

Eğer bir gün pişmanlıkla dönersen,
beni bıraktığın yerde arama.
Çünkü ben seni bekleyerek değil,
kendimi bularak yaşamayı seçtim.