Geçmiş Olsun Şiiri - Cem Eyüboğlu

Geçmiş Olsun

Geçmiş olsun dediler
Sanki bir yara kabuk bağlamış gibi
Sanki içimde olan biten
bir cümleyle susacak gibi

Oysa bazı acılar
ne geçer
ne de “olsun” diyerek unutulur
Sadece insanın içine yerleşir
adı konulmadan yaşar

Geçmiş olsun dediler bana
Ben de başımı salladım
Çünkü bazı şeyler anlatılmaz
Anlatınca hafiflemez
aksine eksilir

Sen gittin
Ve herkes bunu
sıradan bir gidiş sandı
Oysa ben
içimde koca bir hayatı uğurladım

Birlikte kurduğum hayalleri
hiç yaşanmamış günleri
henüz söylenmemiş cümleleri
tek tek gömdüm içime

Kimse görmedi
Çünkü en derin vedalar
sessiz yaşanır

Zaman geçer dediler
Geçti…
Ama eksilen ben oldum

Alışır insan dediler
Alıştım…
Ama sensizliğe değil
seni hatırlayarak yaşamaya

Geceler daha uzun şimdi
Çünkü düşünmek için
çok fazla boşluk var
Ve o boşlukların hepsinde
biraz sen oturuyorsun

Bir şarkı çalsa mesela
ya da biri adını anmasa bile
ben yine sana varıyorum

İnsan
en çok yarım kalan şeylere takılı kalıyor
Tam olan unutuluyor
ama eksik kalan
içinde büyüyor

Şimdi biri yine dese
“geçmiş olsun” diye
Gülümserim sadece

Çünkü bazı yaralar
iyileşmez
Sadece insan
onlarla yaşamayı öğrenir

Ve ben…
Seni unutmadım
Sadece
seni içimde sessiz bir yere koydum

Orada hâlâ
hiç gitmemişsin gibi duruyorsun