Feleğin göbeğinden geçtim de geldim,
Kör dumanları yarda seçtim de geldim.
Yarayı candan bilip biçtim de geldim,
Yokluk deryasında gül açtım da geldim.
Dost bağına girenler erir, yanarmış,
Gönül bu yalan handa neyi ararmış?
Sabır denen tezgahı kimler kurarmış?
Zamanı sabırla ben deldim de geldim.
Kim bilir kaç fırtına koptu serimde,
Bir parça kor saklı durur bedenimde.
Yalan dünya senin tahtın hep yerinde,
Ben senin o hükmünü deldim de geldim.
Dost dergahı kapısıdır yürüdüğüm,
Hak aşkına serden geçip süzüldüğüm.
Gördüğüm rüya değil, bu öz bildiğim;
Ben közü can köşküne saldım da geldim.
Aradım her köşeyi, buldum izini,
Okudum gönlümdeki aşkın sözünü.
Çevirdim başka yöne dünya yüzünü,
Can gözüyle manayı bildim de geldim.
Söndü artık içimde o eski ateş,
Buldu nihayet ruhum kendine bir eş.
Batmaz oldu göğsümde o yalan güneş,
Ufukların ardını deldim de geldim.
Yorulmaz bu can artık, bitti bu sefer,
Üzerimden döküldü cümle o keder.
Gönül tahtına kuruldu büyük zafer,
Dost dergahına başım verdim de geldim.
Kayıt Tarihi : 29.08.2026 18:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!