Gelde Bahar Olsun Şiiri - Emir Ergin Koç

Gel de Bahar Olsun

Sen uzakta, akşam erken iniyor,
Gün dediğin sensiz geçmek bilmiyor.
Adın geçse yüzüm güler ansızın,
Gönül senden başkasını bilmiyor.

Gözüm yolda, kulağımda sesin var,
Her duada benden evvel adın var.
Gün içinde unuturum kendimi,
Seni anmak ekmek gibi, su gibi.

Ne mal mülküm ne de başka dileğim,
Bir sen olsan bayram eder yüreğim.
Şu dünyada yerim yurdum sorulsa,
Yanındayım, başka nere gideyim?

Gel de biraz diz dize oturalım,
Bir çay koyup geceyi uzatalım.
Sen anlat da ben yüzüne bakayım,
Ayrı geçen günleri unutalım.

Başın yine şu omzuma yaslansın,
Yorgunluğun avucumda dinlensin.
Öyle özlem birikmiş ki içimde,
Bırak bugün gözlerim de söylensin.

Yolun sonu sana çıksın sevdiğim,
Sende kalsın sakladığım gençliğim.
Saçımıza kar yağınca bir sabah,
Yine sen ol elin elde gezdiğim.

Söz: Emir Ergin Koç