14- Göğsümdeki Yabancı

14-Göğsümdeki Yabancı

Ne yapsam nafile…
Kırık bir yapboz parçası gibi dönüp duruyorsun elimde,
Hangi boşluğa baksam sen değilsin,
Hangi boşluğu sana tutsam, yine eksik kalıyor her şey.
Yüreğin yüreğime sığmıyor,
Sanki dar bir kıyıya vurmuş yabancı bir dalga gibi…
Her gelişin biraz uzak,
Her dokunuşun biraz yarım.

Üzerime tam oturmayan bir kıyafet gibisin,
Bedenimde değil de kaderimde duruyorsun sanki
İğreti, emanet,
Her an çıkıp gidecekmiş gibi.
Ve sen…
Hep gitmeye meyilli bir duruşla duruyorsun içimde.
Bakışların bile yarım bavullar taşıyor,
kalışın bile geçici bir mola gibi.

Biliyorum…
Ruhundaki gizli dehlizler
başkalarına mühürlü,
kapısı bende hiç açılmamış bir oda gibi.
Aidiyetin benden çok uzak bir iklime ait,
Karşı kıyılara kurulmuş bir mevsim gibi saklı sende.
Ah sen yok musun sen…
Bunu saklamaya bile gerek duymuyorsun…
Çünkü yokluğun bile kendini ele veriyor.

29.12.2003