Geçip Giderken Şiiri - Maraşlı Osman

"Bir insanın ölümü bir gündür; yokluğu ise her güne düşen bir sızıdır. (Basri Erdoğan)"

Düşen yaprağın hafifliği değil meselem,
Onun bir daha o dala dönemeyecek oluşu.
Işık çekilirken penceremden
Gölgelerin uzayıp ahşap zemine değmesi,
Ve her şeyin tam da yok olurken
Güzelliğinin zirvesine ulaşması tesadüf değil.
​Geçiciliğin sessiz kederi bu;
Ne bir feryat, ne bir kabulleniş tam olarak.
Sadece bir durup bakma hali:
Baharın kiraz çiçekleri dökülürken
Ve biz henüz kokusuna doyamamışken,
Zamanın parmaklarımızın arasından akıp gidişine,
​Her şey bitmek için başlar; Aşklar, dostluklar ve arkadaşlıklar...
Her parıltı kendi karanlığını taşır içinde.
Yine de ne garip hayat;
Ölümlü olduğunu bildiğimiz bu hevesler için
Bu kadar mı güzel görünür gözümüze
Akşamüstünün son kızıllığı,
Karanlığı yaran kamer parıltısı,
​Hüznün içindeki o ince zarafet,
Kaybetmenin kaçınılmazlığıyla yıkanmış o farkındalık...
Dünya sadece durduğu için değilde,
Geçip gittiği için mi sızlatır içimizi.