Gece midir insanın içini ürperten,
Yoksa geceye sığdırmaya çalıştıklarımız mı?
Benim gündüze sığmayan dertlerim var;
Siz uyurken ben geceyle savaşırım.
Çünkü bazı insanların uykusu vardır,
Bazılarının ise yalnızca gecesi...
Gece, kimsenin duymadığı çığlıkları saklar.
Ben ise o sessizliğin içinde,
Kendime bile söyleyemediğim cümleleri yazarım.
Belki de bu yüzden bazı yaralar
Gündüz değil,
Yalnızca geceleri konuşur...
Kayıt Tarihi : 28.07.2026 04:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bu şiir; uykusu olanların değil, yalnızca gecesi olan bir ruhun, o derin sessizlikte kalemiyle fısıldadığı kendi hikâyesidir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!