Tevâfukla rast geldim ben o yâre,
Diler idim bir şûle sunsun nâre.
Tutup da nûrunu gönlümde saklardım,
Keşke doğsa bir Leyla'lık, ışık yâre.
Vermezdim kimseye aşkın emânetin,
Ne yele, ne zamana, ne âvâre.
Bir tebessümünle yanar cân, bir nazarınla bulur gönlüm felâh,
Seninle doğdu bu gönül, ey yâre.
Ne âleme sığar bu firkatın ateşi,
Ne su dindirir bu yangını, bi-çâre!
Bir tebessüm etsen, dirilirdi bu cihan,
Keşke bilseydin hâlimi, ey yâre.
Kayıt Tarihi : 7.04.2026 17:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
“Keşke” kelimesi pişmanlık ve geri dönme isteğini güçlü biçimde taşır. Bu gazelde geçmişte yapılan seçimler, kaçırılan fırsatlar veya yaşanamayan bir aşk anlatılıyor. Duygusal yoğunluk ve içsel bir hesaplaşma ön plandadır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!