Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yüreğim,
topraktan bir ocak
sevdan yanıyor içinde
tutacak ellerim yok...

öyle bir ateş ki

''-bir dokun bin ah işit...''
dememişler
boşuna
işte ben;
gözümle dokunur
yüreğime doldururum

gül dalında,
adın dudağımda güzeldi...
gül kokusuyla,
dudağın tadıyla erişilmezdi...

gül bağında,

İnsan,
Yatağa girerken...
Doğa,
Kışa girerken..
Soyunmakta...
İnsan,

ÜLKEMİ,
HER YERDEN
ATEŞLER SARMIŞ;
CANLAR YANMIŞ,
YÜREKLER YANMIŞ,
TOPRAĞIM ALEV ALEV...

orman mıydı?
ağaçları bir araya toplayan...
yoksa...
ağaçlar mıydı?
ormanı ortaya çıkaran...
ormandı,

ekili...
bir sevdaydı
gönlümde olan
nisanın ekinleri gibi...
rüzgarlar,
senden estikçe

elma tadında
gül dalında
güzel derlerdi...
elmayı soydum
ellerimle
dilim dilim koydum

ikimizin
bir gülü olsun
ki onun;
dikeninde canım
renginde kanım olsun...
ki onun;

gülün,
bir genel anlamı vardı
bir de
her renginin
gülüm,
sen ki