hava,
kurşun gibi ağırdı...
zamansa,
kurşundan da hızlı...
elimde,
kurşun kalem...
rüzgar mıydı?
akıp giden;
saçlarının arasından...
gözlerinin karasından...
beni sürükler gibi
evirip çeviren..!
rüzgar;
göğün şarkılarını söylüyordu
bulutların arasında...
notaları takılıp kalıyordu
yaprakların arasında...
yanmıştım...
aşkın,
korlar gibiydi...
ben külleri gibi..
bilirdim...
kora da..
bir kağıt parçasını
tutuşturdular
ellerime
oku diye! ...
oysa
bakınca
eğer ben
yağmur olsam;
yeşilin kesildiği
betonun dikildiği
egzosun delindiği
yerlerde,
bakan;
ya görürdü...
ya da götürürdü...
tadan;
ya tadardı...
ya da yutardı...
Gözlerim,
Gözlerine kaydı
Öylece..,
Ki o
Kısacık bir andı...
Tutsak oldum gözlerine...




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......