Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bir küçük esimdi
seni bana getiren...
gözlerimdi,
beni çiçekten çiçeğe
gezdiren...
ne güzel

çiçeği tutan,
sapıydı
ki
kimi uzun
kimi kısa
kimi ince

cennetin kokuları;
bahar başlarında,
mor salkımlara...
bahar ortalarında,
filbahrilere...
bahar sonlarında,

sen,
necm-i beyazım
akşamımda durmadan ışıyan...
sen,
çeşm-i siyahım
yanağımda durmadan akan...

çocuktuk ya!
kar yağar sevinirdik...
kartopu oynayacak,
kar adam yapacak,
kızakta kayacak,
kapan kurup kuş tutacaktık....

çiçek;
dalında güzeldi,
kelebek çiçekte...
ömür;
kelebekte güzeldi,
güneş benekte...

ağaç,
çıplakken de güzel
ortopedik bir röntgen filmi gibi
gövde dal uyumunda
genelde görülmese de kökleri
ona bir asalet veriyor

adem,
çıplaktı...
havva,
çıplaktı...
çıplaklık,
şeytandan önce

DERE....serin...serin akardi...




sular...serun..serun akardi...

dere boyuna varınca aradım sazı...
yâr koynumda kalınca çekerdim nazı...
dere taşa sarınca atlardım bazı bazı...
yar ateşinle yakınca titrerdim bazı bazı...

dere boyu kavaklar buluta uzanırdı...