Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dünya,
milyarca yılda
bulmuştu bu halini
lakin...
unutmuştu
içini dışını emen

öyle bir şarkıydın ki
güfteni bulutlar yazmıştı sanki
öylece ese ese rüzgarlar çalmıştı seni
duyan duymuş duymayan kör olmuştu sanki...

öyle bir şarkıydın ki

atıma bindim,
rüzgarları geçtim...
hedefim sendin,
aşkın,
o kadar büyüktü ki..
fark edemedim...

kuru yapraklar,
tırmığımın tırnaklarında
habersizce
sonlarına gelmekteydiler
ben çektikçe...

hava,
kurşun gibi ağırdı...
zamansa,
kurşundan da hızlı...
elimde,
kurşun kalem...

kumlar,
sulara naz yapmaz
sürüklenirdi...
bir de
arkalarından
küçük çakıl taşları...

aklımdaydın,
beynimin her giriftinde...
nefesimdeydin,
ciğerimin her köşesinde...
dilimdeydin,
sözlerimin her hecesinde...

nasıl?
sevmezdim ben dağları....
bulutlara dikmişlerdi başlarını...
nasıl?
sevmezdim ben bulutları...
tutmuşlarken dağların başlarını...

deniz maviydi...
gök maviydi...
ay beyaz...
yar dayanılmazdı..!

deniz göğe...

bir dil değil
milyarlarca dil
renkten renge
dilden dile
ha bire konuşuyor...
teknoloji denen fen