Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gözlerine bakmış
sözlerine kanmıştım
öyle güzel bakıyordun ki
sözlerin yalan olsa da
gözlerin imzalar sanmıştım....

gözlerim,
deniz maviliğinin
göz eriminden
gök maviliğinin
erimsizliğine varınca
çaresizce döndü...

gözlerin türkü söylerdi yarim
dağların eteğine dallı-yeşilli
gözlerin türkü söylerdi yarim
dağların doruğuna bulutlu-sisli

eller tellere geçerdi

güç,
ellerde değil
sözlerdeydi...
elin bükemediğini
söz yerle bir ederdi...!

Çocuklar,
Gülmelerine
ASLA sınır koymazlardı...
Zira onlar,
Kötü düşüncelerden çok uzaklardı...

gülü,
ekene sor...
dikeni,
sevene....
hasreti,
sevene sor...

bakışımda,
en güzel gülümdün...
tutuşumda,
tenin gibi en yumuşağım...
sendin,
gül kokulu nefesim...

günah,
dala asılsaydı
kim uzanır toplardı? ...
günah,
öyle bir meyvede saklıydı ki
toplanmadan kucaklara dolardı...!

akşam üzeri
güneşe
çok kızıyordum
bize hiç sormadan
önce renkleri
sora da şekilleri

gün;
ışığın ve karanlığın
bir hesaplaşması...
ışığın kovaladığı karanlık,
gecelere...
karanlığın kovaladığı aydınlık,