Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen,
necm-i beyazım
akşamımda durmadan ışıyan...
sen,
çeşm-i siyahım
yanağımda durmadan akan...

çocuktuk ya!
kar yağar sevinirdik...
kartopu oynayacak,
kar adam yapacak,
kızakta kayacak,
kapan kurup kuş tutacaktık....

çiçek;
dalında güzeldi,
kelebek çiçekte...
ömür;
kelebekte güzeldi,
güneş benekte...

ağaç,
çıplakken de güzel
ortopedik bir röntgen filmi gibi
gövde dal uyumunda
genelde görülmese de kökleri
ona bir asalet veriyor

adem,
çıplaktı...
havva,
çıplaktı...
çıplaklık,
şeytandan önce

DERE....serin...serin akardi...




sular...serun..serun akardi...

dere boyuna varınca aradım sazı...
yâr koynumda kalınca çekerdim nazı...
dere taşa sarınca atlardım bazı bazı...
yar ateşinle yakınca titrerdim bazı bazı...

dere boyu kavaklar buluta uzanırdı...

öküz gibi bakar idik
trene koydular bizi...
kaval dinledik aval aval
koyun gibi sürdüler bizi...

derdimizi bal eyledik

bugün,
güneş yoktu
içim-dışım buruldu
içim dışıma,
dışım içime düşman
ikisi sırt sırta

Gözlerinin içinde
Denizin olmak vardı...
Ki...derinliklerinde
Ay ışığının oynaştığı....

Bedenini sarmalayan