Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bugün,
güneş yoktu
içim-dışım buruldu
içim dışıma,
dışım içime düşman
ikisi sırt sırta

öküz gibi bakar idik
trene koydular bizi...
kaval dinledik aval aval
koyun gibi sürdüler bizi...

derdimizi bal eyledik

ses verdim rüzgara...
ersin diye sana...
ses verdim sesine,
dönsün diye bana....

ses verdim yağmura...

dereler benimdi
dert dolu aksa bile...
tas tas içerdim
sen içinde olsan bile...

çayırlar benimdi

DEVLET...

devlet...
dediğin ne ki...
biraz sen...
biraz da ben...

aynı dil değil miydi? ...
kimi gerçeği
kimi yalanı
kendine dolayan...
o dildi ki...
kimi de

benim güneşim yoksa
senin o mavi gözlerinde
rüzgarlar esmez bulutlar gitmez
yağmurlar dinmez benim yüreğimde...

doyamam gözlerine

dualar,
gönülde buluta,
dillerde yoğunlaşan buğuya,
gözlerde dökülen damlalara döndüğünde,
kabule yaklaşmışsındır...
unutma...!

aşk mı?
insana yakışıyordu...
yoksa...!
insan mı?
aşka...

Dün,
Geçti gitti...
Bugüne göre eskidi...
Bugün,
Yaşanacak ve bitecek
Düne dönecekti...