Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bulutlar gerilince....
gök gürler
şimşek çakar
BULUTLAR rahatlar....

rüzgarlar esince...

insanlar;
yürümeyi,
merdiven çıkmayı,
toprağa basmayı,
göğe bakmayı
unutmuştu...

dil üstünde
sözleriyle oynayanlara
''LAF''
ip üstünde
hünerleriyle oynayanlara
''İP CAMBAZI'' denirdi

ikisi de camdır...
biri yalındır
bakarsın,
ardını görürüsün...
biri sırlıdır
bakarsın,

güneş şaşırmıştı
Datça'da...;
...........
gökte mi dursam? ...
denize mi vursam? ...diye...
.............

söğüdün dalları
sarılmışken
gölün sularına...
gölgeli güneşler
dans ederken
yeşil bakışlarında...

dağlar mı?
bulutlara yükseliyor...
yoksa,
bulutlar mı?
dağlara düşüyordu...
belli değildi!

küçük
küçücük
bir damlayım
bir bıraksa beni bulutlar
düşüp yağmurun olacağım
yanağına dokunup

çiçeği tutan,
sapıydı
ki
kimi uzun
kimi kısa
kimi ince

bir küçük esimdi
seni bana getiren...
gözlerimdi,
beni çiçekten çiçeğe
gezdiren...
ne güzel