Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben,
ağlarken
anlatmak isterdim
içimdekileri
damla damla
hece hece

Sevdalım,
İNAN Kİ
Bilmiyorsun
Bana neler neler
Hissettirdiğini...
Utanıyorum,

dağlar,
yükseliyordu
ovalara inat...
kuşlar,
dağları aşıyordu
bulutlara inat! ...

bugün...
yine evindeydim annem,
oturdum,
oturduğun her yere...
uzandım,
yattığın her yere...

İZNİK EFSANEYDİ YA...
İZNİK KONSÜLDÜ YA...
İZNİK PAYİTAHTTI YA...
İZNİK ZEYTİNDİ YA...
İZNİK BAĞDIYDI YA...
İZNİK FELSEFEYDİ YA...

içimde bir ateş var
korsuz bacasız
gözlerimden tütüyor
yaşsız dumansız...

düşer derinden derine

içimde bir yangın vardı
koru yok külü yok dumanı yoktu
yine de göz gözü görmüyordu
zira ocak yok maşa yoktu baca da yoktu...

içimde bir fırtına vardı

ağaçların yaprakları düştüğünde
güz kışa döndüğünde
baktım ki
hüznüm ortada kalacak
karlar düşsün istedim
göklerden

kulağımda,
ayrışırdı sesler...
yalnızca adını söylerdi
kalan heceler...

gözlerimde,

geceydi...
yağmur çiseliyordu...
bisikletimle eve dönüyordum...
ansızın;
aldığım nefes rükuya...
içimdeki nefs secdeye erdi...