Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Bir çocuk
Oyuncağını
Kırmak mı?
İstiyor....
Bırakın kırsın
Büyüdüğünde

sana,
seni..ne çok...
sevdiğimi söyleyecektim...
dilim...dönmez oldu...
sana,
ikimize yazılan....

uzanan...
bir el miydi?
yoksa...
açılan bir el mi?
daha mübarek...
oysa..

elimde;
taş olaydın,
bağırıma basardım...
hiç kızmazdım!

elimde;

dün...
denizin...
derinlerinde...
karıştı mavilere....
maviler...
bir umuttu...

Gece..,
Gündüzü...
Karanlık..,
Renkleri...
Usul..usul..yedi..
Ve..ışıkları yandı

İndim...
Deniz kenarına...
Çağırdım adını
Rüzgarlarına...
Düştüm...
Martılarının ağzına....

bu alemde...
gökten gayrı...
herşey...
belli bir şeklide...
belli bir cemalde...
durmuştu....

Gök ve deniz...
Önce...
Maviliklere bulaşmış...
Sonra....
Elele vermiş
Ufuklara karışmış...

Gökteki dumana...
Bulut demişler....
Karasından korkmuşlar....
Beyazını sevmişler...
Lakin....
Rahmetin....