Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Bedenim...
Neredeydi? ....
Şekli de gizliydi...
Ruhum neredeydi? ...
Seydi miydi?
Şaki miydi?

Bal..
Ya süzülür akar..
Ya ezilir çıkar..
Peteğinden...
Senin..
Gözlerin..

Göğün rüzgarları
Yerin üzerinde esiyordu...
Ki...
Yönleri...hızları...belli
İçlerinde sakladıkları,
Yağmurları...karları..belli

bu alemde...
gökten gayrı...
herşey...
belli bir şeklide...
belli bir cemalde...
durmuştu....

Gökten...
Kaç damla düşüyorsa
Yağmurlarla...
İster çiseler gibi...
İster sağnaklar gibi...
İster dolular gibi...

Gökteki dumana...
Bulut demişler....
Karasından korkmuşlar....
Beyazını sevmişler...
Lakin....
Rahmetin....

Gök ve deniz...
Önce...
Maviliklere bulaşmış...
Sonra....
Elele vermiş
Ufuklara karışmış...

Gönlüm...
Baharlarda...
Ilık yağmurlarda....
Bahar...
Yarimin...
Islak saçlarında...

Bir gül attılar..
Göğüslerin en dirisinden
Gözlerimin içine
Şeytanlar...
Ki o..
Gül memeler..

elimde;
taş olaydın,
bağırıma basardım...
hiç kızmazdım!

elimde;