Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Bir çocuk
Oyuncağını
Kırmak mı?
İstiyor....
Bırakın kırsın
Büyüdüğünde

Bir çam ormanındayım..
Kurumuş iğne yaprakları...
Ayaklarımın altında..,
Yeşilleri..,
Yüzümün orasında..burasında..
Bazıları ise

Kan...
Topraktaydı...
Topraktan çıktı
Suya karıştı...
Su başkalaştı....
Kökler....

canım...
çok yanıyordu...
rüzgarlar esse de...
saçlarını okşasa bile...
o kız....
bunları duyamıyordu....

can...
verenini...
canan...
sevenini...
asla...unutmamalı...

senden,
harfleri öğrendim
seni heceledim...
senden,
sözleri öğrendim
seni betimledim...

Benim...
En yakınım...
AKLIM...
Ben düşünürsem...
Ona varırım...

Her can ölümü tadacaktır...
Bu söz....can'ı bedene katandandır....
Her can'a bir vize gerektir...
Vizeyi veren.... can'ı verendir....
Dünya....
Yer'i ile....göğü ile bir ayettir....

Herşey
Tersi tersine dönse
Karlar....yağmurlar...
Geri geriye göğe dönse
Gökte
Yine içiçe geçse

Hani...
Sevda şarkıları
Söyleniyor ya...
İlkbaharın
O ılık günlerinde..
Bir bilsen