Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

uzanan...
bir el miydi?
yoksa...
açılan bir el mi?
daha mübarek...
oysa..

elimde;
taş olaydın,
bağırıma basardım...
hiç kızmazdım!

elimde;

dün...
denizin...
derinlerinde...
karıştı mavilere....
maviler...
bir umuttu...

Gece..,
Gündüzü...
Karanlık..,
Renkleri...
Usul..usul..yedi..
Ve..ışıkları yandı

Vurdum...
Sazın tellerine
Buram...buram...
Toprak koktu...
Sürdüm...
Ellerimi toprağa...

Kar yağarken bazen
Güneş açar ya..
Sen bana öylesin..
Bir şarkısın
O senfoninin ardında
Gözlerime çalınan..

Bir yüzeyde yüzersin...
Bir derinde gezersin...
Hey...gönlüm...hey....
Karabatak gibisin...

Bir bakarım ağlarsın...

Uzun...
Çok uzun...
Bir ipin ucundaydım.
Öbür ucu sonsuzlukta
Tutanı da...
Sallayanı da belli değil idi...

Musa diledi...
Hızır'a yoldaş oldu...
Hızır gemiyi deldi...
Musa isyan etti...
Hızır;
Sen hazır değilsin...

Ansızın...
Anımsadım...
Senin sarı saçlarını
Öylece...
Kopartırken...
O sarı kırzantemi...