Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

aşk..,
bir sürü
noktayı birleştirmekti...
ki...sonunda,
seni bana gösteren...!

hediye...
alandan çok...
vereni sevindirir....
zira...
veren el...
alan elden yeğidir....

dertler...
üst üste....
üzerime geldiler...
çekildim...
yol verdim...
buyrun dedim...

rakı,
ufaktı...
lakin...
şişede durduğu gibi
durmazdı....
az içince,

dağlar,
yüceliyordu da...
bir buluta eremiyordu...
bulutlar,
yüceliyordu da...
bir rüzgarla baş edemiyordu...

ağaç'ta
cinsine göre...
kitap'ta
babına göre...
gönlümde,
sarıldığına göre

ağaçların...
en güzel meyvaları...
en uzak dallarındaydı...
gözlere yakın...
ellere uzaktı...
yaprakların arasında...

aşkını,
gönlüme serdim
köşeden köşeye...
seni,
baş köşeye koydum
her şeyime hükmet diye...

O'nun adı...
Sabri idi...
Uzamıştı saçları..
Sakalları...
Belli ki...
Karışmıştı duyguları....

ömür...
bir deniz...
yürek...
gemimiz...
biz...
ne yüklersek...