Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sordum...
ebru ne diye,
dediler; buluttur...

sordum...
bulut ne diye,

yaradan...
yarattığından...
düşünmesini istiyor.....
yaradan...
yarattığına...
sevmelisin diyor....

sesini...
duyduğumda...
tanıyor gibiydim...
yıllardır...
kulaklarımda...
çınlıyor gibiydin...

dağlar...
dağlar ile...
insan...
pullar ile ölçülür...
dağlar...
yükseldikçe....

içinde...
rüzgarlar
ıslık çalıyordu..
dinmezcesine...
deniz kabuğu kulağına değince....

deniz...
rüzgarlara kızınca...
üzerinde...
dalgalarını oluşturmakta...
lakin...
rüzgarı arkasına alıp...

dikenli teller,
zamana takılmıştı...
zamansa,
senin gözlerine...

bulutlar,

kimi...
dil söylerdi,
gözler,
hayır derdi!
öyle değil...

Gerçek...
Yüreğimi zorluyordu...
Nefesimi zorluyordu...
Yüreğim çarpıyor...
Nefesim tutuluyordu...
Gerçek;

rüzgar...
saçlarını okşar...
hışırtıları....
gelir uzaklardan...
görmesen de...
o...