Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kollarımı...
sana doğru açtığımda...
yüreğim...
hep solumda kalmakta....

kollarım...

Ateşim ol yak beni...
Alev alev yanarken
Ilık ılık öp beni...
Güneşim ol sar beni...
Şaşkın şaşkın dönerken
Yörüngene al beni...

Bir sevda rüzgarı esti
Rumeli'den....teee okaaaa
İçim titredi...kalbim sızladı...
Gözlaerim yandı...teeee bukaaaa

Bir sevda rüzgarı esti

Aşk...
Adem'de
Vücut buldu...
Ona isimleri sundu...
Aşk sordukça...
O cevaplıyor...

Sular...
Suları taşırdı...
Sular sel olup aktı...
Aşklar...
Aşkları taşırdı...
Aşklar yaş olup aktı...

Sular...
Yukarıya doğru....
Asla akmaz...
Sen....
Olgunluğunu....
Aşağılarda ara....

Diller....
Nice sözler söyler...
Aklını kullanan...
Son söyleyeceğine bakar....

Gözler....

Sevdan başımdaydı...
Bu nedenle...
Başım bile...
Kapkaraydı...
Sevdan durdukça...
Başımda...

Üşüyorum...
Galiba...
Karnım aç...
Titriyorum...
Galiba...
Ruhum da aç...

dağlardı...
yer kürenin yüceleri...
onlar ki..
işin farkındaydı
asla gönenmezdi...!