Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Önce...
Bir ilkokulun
Bahçesine gidin...
Gidin de...
Size bakan gözlere
Bakın.....

Canım..
Orman gibi..
Canım..
Bulut gibi..
Seni...
Sarmak istiyor..

Sana,
Öylesine...
Doluyum ki...
Hasretin
Çiçek açtı...
Mavi...mavi...

Kendinize....
İnanacağınız sözleri...
Çevrenize...
İnandığınız sözleri söyleyin...

Kendi kendinizle...

Keşkeler..
Hep içimizdeler..
Asansördeki..
Fazlalıklar gibi..
Onlar inmez ise..
Asansör gitmez...

Kırmızı gül dalında gonca
Yanıyor bu gönül sen olmayınca..
Yeşil yapraklar seni saklar
Dikenler battıkça bu gönül hep ağlar..
Yanma gönül yanma...
Ağlama gönül ağlama..

Seni....
Bir kitap gibi
Taşımak isterim
Ellerimde....
Kimi...kimi...
Sadece bakmak....

kanat çırpar gibiydi
yüreğim...
içinde SEN vardın...
üstünde BEN...
süzülür gibiydik
güneşlerden...

Kar taneleri..
Ne kadar üşüse de
Birbirlerinden ayrı ayrı
Yer yüzüne düşmekte...

Kar taneleri..

dağlardı...
yer kürenin yüceleri...
onlar ki..
işin farkındaydı
asla gönenmezdi...!