Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Gecenin..
Ortasında...bir yerde
Seni hatırladım...
Karanlıklar arasında...
Pencereme vuran
Yağmur damlalarında

Gece...
Gündüzü kovmuş...
Renkler...şekiller...yok olmuş...
''her yer karanlık...''şarkı olmuş...
Hamiyet Yüceses okumuş....
Meşhur olmuş...

Ey...bebek..
Anne'nin karnında duyuyordun...
Sevgileri...acıları..nefretleri anlıyordun...
Sonra...doğdun...görür gibi oldun..
Neler olduğunu anlamıyordun...
Anladıklarını...anlatmak istiyordun...

ey...
güzel kadın...
gözlerin yetmiyor bana....
sözlerini de ver...
sözlerin yetmiyor bana...
dillerini de ver...

Denizin suları..
Geri..geri...çekilince
Kumsal çıplak kaldı..
Kumsal..
Bu duruma utanınca..
Martılar işin farkına vardı...

Dağların dorukları
Bulutları geçmek...
Dağların etekleri
Ovaları örtmek istermiş...
Öyle ki..
Dağların başını

Çıtalım...
Yarim gibi edalım....
Yarim gibi nazlım...
Ne güzel de
Süzülüyordu...
Sevgim...sana...

Deli...deli...
Toprağı kazdım...
Dağları aştım...
Deli...deli..
Çölleri geçtim...
Seraplara kandım..

Önce...
Bir ilkokulun
Bahçesine gidin...
Gidin de...
Size bakan gözlere
Bakın.....

Canım..
Orman gibi..
Canım..
Bulut gibi..
Seni...
Sarmak istiyor..