Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Gece...
Gündüzü kovmuş...
Renkler...şekiller...yok olmuş...
''her yer karanlık...''şarkı olmuş...
Hamiyet Yüceses okumuş....
Meşhur olmuş...

Denizin suları..
Geri..geri...çekilince
Kumsal çıplak kaldı..
Kumsal..
Bu duruma utanınca..
Martılar işin farkına vardı...

Dağların dorukları
Bulutları geçmek...
Dağların etekleri
Ovaları örtmek istermiş...
Öyle ki..
Dağların başını

Çıtalım...
Yarim gibi edalım....
Yarim gibi nazlım...
Ne güzel de
Süzülüyordu...
Sevgim...sana...

Deli...deli...
Toprağı kazdım...
Dağları aştım...
Deli...deli..
Çölleri geçtim...
Seraplara kandım..

Aşk gönlümde...
Püfür..püfür..esmekte...
Bulutlarını bana...
Yağmurlarını sana sunmakta.....

Aşk gönlümde...

aşk,
gökyüzünde...
aşk,
düşen kar tanelerinde...
aşk;
kah dallarda...

Ben...
Aşkın köprüsünü...
Kurmak istedim....
Gözlerimin içinden...
Gözlerinin içine doğru....
Düşerim diye korktum....

Annem'den...
Düştüğümden beri...
Karanlıktan...
Karanlığa doğru...
Tutunabilecek...
Elleri arıyordum...

Aldığım nefesler benim...
Verdiğim nefesler senin...
Aldığın nefesler senin...
Verdiğin nefesler benim...
Olsun isterim...