Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben...
gözlerinin içine....
sen...
yere doğru baktın....
sen...
yalanlarına....

kollarımı...
sana doğru açtığımda...
yüreğim...
hep solumda kalmakta....

kollarım...

Dağların dorukları
Bulutları geçmek...
Dağların etekleri
Ovaları örtmek istermiş...
Öyle ki..
Dağların başını

Çıtalım...
Yarim gibi edalım....
Yarim gibi nazlım...
Ne güzel de
Süzülüyordu...
Sevgim...sana...

Deli...deli...
Toprağı kazdım...
Dağları aştım...
Deli...deli..
Çölleri geçtim...
Seraplara kandım..

Denizin suları..
Geri..geri...çekilince
Kumsal çıplak kaldı..
Kumsal..
Bu duruma utanınca..
Martılar işin farkına vardı...

Ey insan....
İster malı bol...
İster parası bol ol...
Yeter ki...sen,
Gönlü bol ol...
O gönül ki...

gün,
hep güneşle doğmaz...
her gecede de
ay ve yıldızlar olmaz...

bulutlar,

''günaydın.....''' kelebek,
ömrün kısa da olsa...
renklerin
yediden fazla...
kanatların
o kadar nazik olsa da...

Önce...
Bir ilkokulun
Bahçesine gidin...
Gidin de...
Size bakan gözlere
Bakın.....