Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Gecenin..
Ortasında...bir yerde
Seni hatırladım...
Karanlıklar arasında...
Pencereme vuran
Yağmur damlalarında

Gece...
Gündüzü kovmuş...
Renkler...şekiller...yok olmuş...
''her yer karanlık...''şarkı olmuş...
Hamiyet Yüceses okumuş....
Meşhur olmuş...

Denizin suları..
Geri..geri...çekilince
Kumsal çıplak kaldı..
Kumsal..
Bu duruma utanınca..
Martılar işin farkına vardı...

Dağların dorukları
Bulutları geçmek...
Dağların etekleri
Ovaları örtmek istermiş...
Öyle ki..
Dağların başını

Çıtalım...
Yarim gibi edalım....
Yarim gibi nazlım...
Ne güzel de
Süzülüyordu...
Sevgim...sana...

Deli...deli...
Toprağı kazdım...
Dağları aştım...
Deli...deli..
Çölleri geçtim...
Seraplara kandım..

Sana,
Öylesine...
Doluyum ki...
Hasretin
Çiçek açtı...
Mavi...mavi...

ey yar;
denizi senindi.,
dalgası benim...
gemisi senindi.,
sandalı benim...
martısı senindi.,

kanat çırpar gibiydi
yüreğim...
içinde SEN vardın...
üstünde BEN...
süzülür gibiydik
güneşlerden...

Kar taneleri..
Ne kadar üşüse de
Birbirlerinden ayrı ayrı
Yer yüzüne düşmekte...

Kar taneleri..