Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Dağların dorukları
Bulutları geçmek...
Dağların etekleri
Ovaları örtmek istermiş...
Öyle ki..
Dağların başını

Çıtalım...
Yarim gibi edalım....
Yarim gibi nazlım...
Ne güzel de
Süzülüyordu...
Sevgim...sana...

Deli...deli...
Toprağı kazdım...
Dağları aştım...
Deli...deli..
Çölleri geçtim...
Seraplara kandım..

Denizin suları..
Geri..geri...çekilince
Kumsal çıplak kaldı..
Kumsal..
Bu duruma utanınca..
Martılar işin farkına vardı...

Sana,
Öylesine...
Doluyum ki...
Hasretin
Çiçek açtı...
Mavi...mavi...

Ateşim ol yak beni...
Alev alev yanarken
Ilık ılık öp beni...
Güneşim ol sar beni...
Şaşkın şaşkın dönerken
Yörüngene al beni...

Bir sevda rüzgarı esti
Rumeli'den....teee okaaaa
İçim titredi...kalbim sızladı...
Gözlaerim yandı...teeee bukaaaa

Bir sevda rüzgarı esti

Aşk...
Adem'de
Vücut buldu...
Ona isimleri sundu...
Aşk sordukça...
O cevaplıyor...

Ey insan....
İster malı bol...
İster parası bol ol...
Yeter ki...sen,
Gönlü bol ol...
O gönül ki...

Önce...
Bir ilkokulun
Bahçesine gidin...
Gidin de...
Size bakan gözlere
Bakın.....