Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Güneşin...
Kırıntıları düşüyor...
Bulutların arsından..
İstanbul'un denizine....
Gözlerim...
Güneşlerin çöpçüleri....

yaşam...
beni....üzse de...
ben....yaşamımı üzemem....
verenden öte...

aşkı...

dünyanın kalbi..
ateşlerin...
ateşlerin kalbi...
güneşin içindeydi...

güneşin kalbi...

Doldum...doldum...
Doydum sevgilere...
Doldum...doldum..
Doydum nefretlere.....
Doldum...doldum...
Doydum bilinmezler....

dertler...
dokundu yüreklere...
parmaklar...
değdi tellere....
yürekler...
yandı kederle...

zeytindi..,
denize bakan yamaçlarda
yumru...yumru...
yüzlerce yıl yaşayan..!

zeytindi..,

cemreler düşer...
baharlar başlar...
çiçekler....
yar için açar....

cemreler düşer...

Bu çekilen..
Tesbih...
Tanesi değil
Kardeşim...
Yaşamın çilesi...
Bu çekilen

Gülü solmasa
Bülbül söyler şarkılarını
Ömrü boyunca
Daldan dala uçarcasına...

Gülü solmasa

bir kadın var..
kör-kütük sevdiğim,
rakı gibi..meze gibi..
içsel bildiğim...