Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben...
-sen... diyor...
bir türlü...
arkasını getiremiyordum...
dudaklarım titriyordu...

kadınım....
gözlerim kapanırken....
bu alemin...
son kalan demlerinde...
yalnız senin...
gözlerin olsun isterim...

karlar,
....yağarken...
güller,
....açarken...
aşklar,
....başlarken güzeldi....

bana,
öyle bir
söz attın ki!
gönül duvarlarımı yıktın...
ufaladın...
toza dumana kattın...

her şey ses
her şey hareketti...
ses buyurduğunda
olan olduğunda
yer ve gök
emre uyduğunda

Sesini duyduğumda...
Yorgun duygularımı
Bahar yağmurları yıkasın...
Sevdanın kokuları
Bağırımı sarsın isterim...
Sesini duyduğumda...

Sesler...
Ne güzel şeyler...
Kimi çıkaranda...
Kimi duyanda...
Kimi de uyanda...
Sesler....

yollar...
aşarsan,
yalnızca senindi...
bakarsan,
herkesin idi..

çiçekleri sevdim...
gözlerim....
güneşleri kazandı...
yağmurları sevdim...
gözlerim...
yedi renge uzandı....

geceleri severdim...
şekilleri silerdi...
gözlerimi,
senle kapardım! ...

uykuları severdim...