Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Karlar...
Evlerin çatılarında...
Damlalara...
Zamanlar...
Fotoğraflardaki...
Donuk anılarda erirken...

Güneşler...
Gelmiş...toplanmış...
Gözlerinin içine
Yeşil..yeşil..yanmakta
Bakmazsan bir...
Bakarsan binlerce..dert

bülbül...
gülünü sever derler...
güle konmuş...bir bülbülü...
hiç görmedim...
ömrümce...

sen,
gözlerime baktığında
hiç dilini yorma!
ben,
söyleyeceğini hissederim...
sen,

İçimde ne varsa...
Ruhumdaki duygular...
Damarlarımda kanlar gibi...
Hepsi senin olsun...

İçime ne doğarsa...

Bir kedim olsun isterim...
Mırıl...mırıl mırıldanan...
Miyav...miyav miyavlayan...
Bir sevgilim olsun isterim
Kedi gibi sokulan....

Ben...
Bu günlerde...
Çok asabiydim....
Sırlarımın..
Onulmaz ezikliğinde...
Sanki..

Sevdan ile...
Öylesine yüklüyüm ki...
İki ayağım yetmiyor....
Taşıyamıyorum....
Kırkayak olsam da
Sürünür gibi...

Karlar eriyorken...
Bahar diye..diye...
Kardelenler çıkıyordu...
Güneş....diye...diye...

Kışlar...yerin derinlerine...

Bizim sırtımıza...
Kim yüklemişti?
Bunca yükleri....
En ağırı da...
Fakirliğimizdi...
Büküyordu belimizi...