Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Ben...
Senin için...
Çağlayan
Nehirler olayım...
Sen...
Beni içinde tut...

köyde,
ben küçükken;
beyaz bir midillimiz vardı...

ki o,
köyde en hızlı koşandı...

Ateş....
yaktıkça....
Gönül...
yandıkça...
Daha çok...
ister....

Yağmur...
Kuru topraklarda güzel...
Ki...ıslanınca...
Kokulara karışır....
Yağmur....
Sevgilinin saçlarında güzel...

Sen,
Bahara önce...
Sarı kahve filizlerini gösterdin...
Sonra da bunlara inat
Yeşilin her rengine büründün...
Dünya'ya nefes...

Ben...
Bu günlerde...
Çok asabiydim....
Sırlarımın..
Onulmaz ezikliğinde...
Sanki..

Bir kedim olsun isterim...
Mırıl...mırıl mırıldanan...
Miyav...miyav miyavlayan...
Bir sevgilim olsun isterim
Kedi gibi sokulan....

Sevdan ile...
Öylesine yüklüyüm ki...
İki ayağım yetmiyor....
Taşıyamıyorum....
Kırkayak olsam da
Sürünür gibi...

Karlar eriyorken...
Bahar diye..diye...
Kardelenler çıkıyordu...
Güneş....diye...diye...

Kışlar...yerin derinlerine...

Delilik.....
Sözlerin de...
Davranışların da...
Dağılmasıydı....
Delilik....
Aklın da...