Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Gecenin karanlığında...
Gecenin soğuğu...
Ağaçların...
Çıplak dallarında..
Rüzgarla oynaşıyordu...
Islık çala...çala...

Güneşler...
Gelmiş...toplanmış...
Gözlerinin içine
Yeşil..yeşil..yanmakta
Bakmazsan bir...
Bakarsan binlerce..dert

Çocuktuk...
Oyun oynardık...
Üç taş..beş taş..
Sonunda...
Hep şampiyon olurdu...
BEŞİKTAŞ......

Yağmur...
Kuru topraklarda güzel...
Ki...ıslanınca...
Kokulara karışır....
Yağmur....
Sevgilinin saçlarında güzel...

Sen,
Bahara önce...
Sarı kahve filizlerini gösterdin...
Sonra da bunlara inat
Yeşilin her rengine büründün...
Dünya'ya nefes...

Ben...
Bu günlerde...
Çok asabiydim....
Sırlarımın..
Onulmaz ezikliğinde...
Sanki..

Bir kedim olsun isterim...
Mırıl...mırıl mırıldanan...
Miyav...miyav miyavlayan...
Bir sevgilim olsun isterim
Kedi gibi sokulan....

Sevdan ile...
Öylesine yüklüyüm ki...
İki ayağım yetmiyor....
Taşıyamıyorum....
Kırkayak olsam da
Sürünür gibi...

Karlar eriyorken...
Bahar diye..diye...
Kardelenler çıkıyordu...
Güneş....diye...diye...

Kışlar...yerin derinlerine...

Bizim sırtımıza...
Kim yüklemişti?
Bunca yükleri....
En ağırı da...
Fakirliğimizdi...
Büküyordu belimizi...